Όλοι οι ξένοι διεθνείς ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ

Στο αμέσως προηγούμενο αφιέρωμα της στήλης είχαμε δει τη λίστα με όλους τους ξένους ποδοσφαιριστές που έχουν φορέσει τη φανέλα της ΑΕΚ. Σήμερα θα εξετάσουμε ποιοι από αυτούς υπήρξαν εν ενεργεία διεθνείς με τις εθνικές ομάδες των χωρών τους, κατά τη διάρκεια της θητείας τους στην Ένωση. Θυμηθείτε παράλληλα το αντίστοιχο αφιέρωμα του One love AEK στους Έλληνες διεθνείς της ομάδας μας, ακολουθώντας το παρακάτω link: Αλλαγή, αλλαγή, όλη η ΑΕΚ Εθνική!

Όλοι οι ξένοι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ

Διευκρινίσεις για τη λίστα

–Δεν συμπεριλαμβάνονται οι Έλληνες ομογενείς της διασποράς (π.χ. Φώτης Κλόπας από τις ΗΠΑ, Δημήτρης Πατίκας από την Αυστραλία κ.α.), οι Ελληνοκύπριοι (π.χ. Τάσος Κωνσταντίνου, Γιώργος Σαββίδης κ.α.), οι Ρωμιοί της Πόλης (π.χ. Λευτέρης Αντωνιάδης, Αλέκος Ιορδάνου κ.α.) και οι Βορειοηπειρώτες (π.χ. Βίκτωρας Πάντσιος, Σταύρος Πήλιος κ.α.).

–Δεν συμπεριλαμβάνονται ξένοι παίκτες που υπήρξαν μέλη της ΑΕΚ Κ-19 και των λοιπών ομάδων των Ακαδημιών της Ένωσης και δεν κατέγραψαν ποτέ επίσημη συμμετοχή με την Α' ομάδα (π.χ. ο Γάλλος Γκοτιέ Μαχότο που εντάχθηκε στην ΑΕΚ Κ-19 τη σαιζόν 2010-2011).

–Δεν συμπεριλαμβάνονται ξένοι παίκτες που υπέγραψαν επαγγελματικά συμβόλαια με την ΠΑΕ ΑΕΚ για να ενταχθούν και να αγωνιστούν στην ΑΕΚ Β' κατά την διάρκεια ύπαρξής της, ήτοι την τετραετία 2021-2025, εφόσον δεν πραγματοποίησαν ούτε μία επίσημη συμμετοχή με την Α' ομάδα, ακόμα κι αν συμπεριλήφθηκαν σε αποστολές της Α' ομάδας ή ακολούθησαν προπονήσεις της ή αγωνίστηκαν σε φιλικούς αγώνες της (Τζούντα Γκαρσία από Τρίνινταντ και Τομπάγκο, Άντι Ντάικο από Αλβανία, Ρόκσον Γιεμπόα από Γκάνα, Λαμαράνα Τζάλοου από Γκάμπια, Ζαν-Πιέρ Τιεΐ από Γαλλία, Καντέρ Φοφανά από Ακτή Ελεφαντοστού, Ζαμπού Ντοναλντόνι από Καμερούν, Ελιάν Σόσα από Αργεντινή).

–Οι ποδοσφαιριστές που ήρθαν στην ΑΕΚ από την Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (1945-1992), ενώ στην αρχική ανάρτηση επιχειρήθηκε να κατανεμηθούν με βάση την εθνοτική τους καταγωγή στα διάδοχα κράτη της ΣΟΔΓ, εγγράφονται πλέον μετά από ανανέωση του αφιερώματος ως ποδοσφαιριστές της τότε ενιαίας πατρίδας τους. Ήταν άλλωστε δυσδιάκριτα τα όρια για μια τέτοια ταξινόμηση (π.χ. ο Σαμπανάτζοβιτς από άλλους λογίζεται Βόσνιος και από άλλους Μαυροβούνιος ή ο Γιάνγιανιν σε άλλες πηγές αναφέρεται σαν Κροάτης, σε άλλες σαν Σέρβος, σε άλλες σαν Σερβοκροάτης!).

–Προς αποφυγή διπλοεγγραφών, για τους ποδοσφαιριστές με διπλή υπηκοότητα που αγωνίστηκαν σε επίπεδο εθνικών ομάδων ανδρών, προτιμάται η χώρα την οποία αντιπροσώπευσαν στο διεθνές αυτό επίπεδο (π.χ. για τον Γκερέιρο, μεταξύ Βραζιλίας και Πολωνίας, προτιμάται η Πολωνία, για τον Τσάνκο μεταξύ Συρίας και Σουηδίας, προτιμάται η Συρία).

–Ο Ντανιέλ Μπατίστα κατά την πρώτη του θητεία στην Ένωση (1989-1992) αγωνίστηκε ως ξένος, ενώ κατά τη δεύτερη (1995-1999) ως Έλληνας, αφού εντωμεταξύ (1994) είχε λάβει την ελληνική ιθαγένεια. Τα στατιστικά και τα γκολ που παρατίθενται αφορούν το σύνολο της κιτρινόμαυρης καριέρας του.

–Οι συμμετοχές και τα γκολ που παρατίθενται αφορούν όλες τις επίσημες εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις.

1924+1 τρόποι για να χάσετε ένα τρόπαιο

Εάν οι συγγραφείς του «90 Χρόνια ΑΕΚ» διέθεταν λίγο μαύρο χιούμορ και αυτοσαρκασμό, θα έπρεπε στην έκδοση του επετειακού βιβλίου να συμπεριλάβουν και ένα ένθετο, τιτλοφορούμενο όπως το παρόν αφιέρωμα. Πέρα από τα τρόπαια που μας έχουν στερήσει με δόλια μέσα οι «απαταιώνιοι» ανταγωνιστές μας, δεν είναι λίγες οι φορές που η ομάδα μας έχει απολέσει –με θεαματικό τρόπο- τίτλους που ήταν «του χεριού της», τίτλους για τους οποίους θεωρούνταν και ήταν το φαβορί. Οι αυτοκτονικές αυτές τάσεις έχουν οδηγήσει πολλούς συνοπαδούς μας στην προκατάληψη πως ο σύλλογός μας είναι καταραμένος! Μια κατάρα μάλιστα η οποία εκτείνεται και στις προσωπικές ζωές των Ενωσιτών σαν άλλος νόμος του Μέρφι! Χαρακτηριστική είναι άλλωστε η αποστροφή «Μα πόσο ΑΕΚ είμαι» (όπου ΑΕΚ = ταλαιπωρημένος από κακοδαιμονία!). Βεβαίως η καταφυγή στη μεταφυσική γίνεται κυρίως με χιουμοριστική διάθεση, καθώς η διακωμώδηση επώδυνων καταστάσεων είναι ένας εξαιρετικός τρόπος «ατσαλώματος» του οπαδού μπροστά στο φάσμα της απογοήτευσης και της μιζέριας. Τα αίτια των εκάστοτε αποτυχιών εδράζονται πάντα στον ανθρώπινο παράγοντα: σε καταδικαστικές συμπεριφορές ή καθοριστικά λάθη που διαπράττουν κιτρινόμαυροι παίκτες, διοικούντες ή οπαδοί. Ας δούμε μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις με την ελπίδα τα παθήματά μας να μας γίνουν μαθήματα.

Επιστροφή από την Έλβα

Με την άνετη νίκη της επί του Ψυχικού, η ΑΕΚ σφράγισε και τυπικά την επάνοδό της στην Α1 κατηγορία του μπάσκετ. Η επιτυχία συνοδεύτηκε από διθυραμβικούς τίτλους στα κιτρινόμαυρα ΜΜΕ και social media: «Η Βασίλισσα ξαναφόρεσε το στέμμα της», «Η Βασίλισσα ξαναντύθηκε την πορφύρα της», «Στο θρόνο της και πάλι η Βασίλισσα»… Ας μην υπερβάλλουμε, γιατί υποβαθμίζουμε το μέγεθος του συλλόγου μας. Κανένα στέμμα δεν φόρεσε η Βασίλισσα. Αυτό θα γίνει όταν κατακτήσει ξανά κάποιον τίτλο, όπως έχει κάνει ήδη 13 φορές στο παρελθόν. Η περίπτωση της Ένωσης αυτή τη στιγμή θυμίζει τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη του 1815, όταν δραπέτευσε από την Έλβα, τον τόπο εξορίας του, και αποβιβάστηκε στη Γαλλία με σκοπό να ανατρέψει τους Βουρβώνους και να επανακτήσει το θρόνο του. Ομοίως και η ΑΕΚ: ήταν εξόριστη για τρία χρόνια σε ένα μέρος ανάξιο του ονόματός της (Β’ Εθνική και Α2) και μόλις επέστρεψε στο βασίλειό της (Α1). Παραμένει όμως έκπτωτη –το Ancien Régime (ΠΑΟ-ΟΣΦΠ) είναι ακόμα κυρίαρχο. Παρά ταύτα ούτε απαισιοδοξία χρειάζεται ούτε βιασύνη. Η ΑΕΚ οφείλει να σπεύσει βραδέως.

Ντούσαν Μπάγεβιτς

Είναι ο άνθρωπος που άλλαξε τον ρου της ιστορίας της ομάδας μας δύο φορές. Την πρώτη προς το καλύτερο, τη δεύτερη προς το χειρότερο. Έχει συνεισφέρει στα 6 από τα 11 πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει ο σύλλογος, σε παραπάνω από τα μισά δηλαδή, αλλά έχει πρωταγωνιστήσει και στη διάλυση της dream-team που ο ίδιος είχε κτίσει. Θα μπορούσε σήμερα να αποτελεί τον μέγιστο των θρύλων, τον «Πατριάρχη» της ΑΕΚ. Αντ’ αυτού, θεωρείται -και δικαιολογημένα- ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα στα κιτρινόμαυρα χρονικά. Ο λόγος για τον αποκαλούμενο «Πρίγκιπα του Νερέτβα», τον εξαίρετο ποδοσφαιριστή και πολυνίκη προπονητή, Ντούσαν Μπάγεβιτς.

Η λαμπρή ποδοσφαιρική του καριέρα

Ο Μπάγεβιτς γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1948 στο Μόσταρ της Ερζεγοβίνης. Την περίοδο 1966-67 εντάχθηκε στις τάξεις του ποδοσφαιρικού σωματείου της γενέτειράς του, της Βελέζ. Από την επόμενη κιόλας σαιζόν καθιερώθηκε βασικός, αφενός λόγω του προπονητή του, Σουλεϊμάν Ρέμπατς, που επιθυμούσε να ανανεώσει το έμψυχο δυναμικό της ομάδας, αφετέρου χάρη στο ατόφιο ταλέντο του και τις ποδοσφαιρικές αρετές του που δεν άργησαν να φανούν. Ο Μπάγεβιτς ήταν ένα υψηλόσωμο σέντερ-φορ, όχι ιδιαίτερα γρήγορος, αλλά προικισμένος με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση σε όλους τους τομείς: ντρίμπλα, κοντρόλ, σουτ, πάσα. Άριστος επίσης κεφαλοσφαιριστής, ικανός και στις εκτελέσεις στημένων και φυσικά πάνω απ’ όλα «γεννημένος σκόρερ».