Φανέλα με Δικέφαλο...

Μια από τις πρώτες και πιο δύσκολες αποφάσεις που καλούνται να λάβουν οι επίδοξοι ιδρυτές μιας ποδοσφαιρικής ομάδας είναι ποια χρώματα θα χρησιμοποιηθούν στη φανέλα της. Για τους ιδρυτές της ΑΕΚ, η επιλογή αυτή ήταν ίσως το ευκολότερο ζήτημα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν. Ένας σύλλογος γέννημα-θρέμμα της Κωνσταντινούπολης δε θα μπορούσε παρά να «ντυθεί» με κίτρινο και με μαύρο. Χρώματα που παραπέμπουν άμεσα στη βυζαντινή παράδοση και την Ορθοδοξία, αλλά έχουν και περαιτέρω συμβολική αξία: το μαύρο αντιπροσωπεύει το πένθος για την απώλεια της πάτριας γης και το κίτρινο την αισιοδοξία για ένα νέο ξεκίνημα και ένα φωτεινό μέλλον.

Στα πρώτα χρόνια ζωής της ΑΕΚ, το μαύρο επικράτησε του κίτρινου ως βασικό χρώμα της φανέλας. Οι αναμνήσεις από τη Μικρασιατική Καταστροφή ήταν άλλωστε ακόμα νωπές. Η κατάσταση άλλαξε στα μέσα της δεκαετίας του ’30, όταν και χρησιμοποιήθηκαν φανέλες με κιτρινόμαυρες οριζόντιες ρίγες. Το 1939, το κίτρινο αναβαθμίζεται σε κύριο χρώμα της φανέλας, το μαύρο περιορίζεται στο σορτς και ο συνδυασμός θα καθιερωθεί στη συλλογική μνήμη ως η «κλασική» εμφάνιση του συλλόγου. Μέσα στις τρεις επόμενες δεκαετίες, διαφοροποίηση από το τετριμμένο σχέδιο θα πραγματοποιηθεί ελάχιστες φορές, κυρίως για χάρη κάθετης κιτρινόμαυρης ρίγας.

Θωμάς Μαύρος

28 Οκτωβρίου 1989. Η ΑΕΚ υποδέχεται στη Νέα Φιλαδέλφεια τον Πανιώνιο. Στο 27ο λεπτό της αναμέτρησης εκτυλίσσεται μια σκηνή εκπληκτική: η ομάδα της Νέας Σμύρνης σημειώνει γκολ και οι οπαδοί του Δικεφάλου σηκώνονται όρθιοι και επευφημούν τον σκόρερ. Ποιος είναι ο ποδοσφαιριστής αυτός, που είναι ικανός να προκαλέσει τέτοια αντίδραση; Ένα σύνθημα που εξαπλώνεται από άκρη σε άκρη στην ενωσίτικη κερκίδα, ξεδιαλύνει άμεσα την απορία: «Ποιος, ποιος, ποιος, ο Μαύρος, ο θεός!». Ο ανεπανάληπτος Θ(ε)ωμάς, το απόλυτο ίνδαλμα μιας ολόκληρης γενιάς ΑΕΚτζήδων, δε θα μπορούσε να λείπει από το Hall of Fame της μικρής αυτής κιτρινόμαυρης γωνιάς του διαδικτύου.

Από μικρός στα βαθιά

Ο Θωμάς Μαύρος γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 1954 στην Καλλιθέα. Ο πατέρας του διέκρινε αμέσως την έμφυτη κλίση του στο ποδόσφαιρο και σε ηλικία 11 χρόνων, τον έγραψε στις ακαδημίες του Πανιωνίου. Η πρόοδός του στο σύλλογο της Νέας Σμύρνης ήταν ραγδαία. 15ετής βρέθηκε να προπονείται ήδη με την πρώτη ομάδα, ενώ στις 20 Σεπτεμβρίου 1970, στα 16 του, ο προπονητής του τότε, Τζο Μάλετ, του έδωσε την ευκαιρία να ντεμπουτάρει στην Α’ Εθνική. Έως το τέλος της σεζόν 1970-71 ο έφηβος στράικερ κατάφερε να κερδίσει μόνιμη θέση στη βασική ενδεκάδα, ενώ ένα χρόνο αργότερα πήρε το βάπτισμα του πυρός και με την Εθνική, σε φιλικό κόντρα στην Ολλανδία. Μέσα στην επόμενη τριετία, χάρη στα αθλητικά του προσόντα και την έφεσή του στο σκοράρισμα, καθιερώθηκε στις συνειδήσεις των φιλάθλων, ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που είχε αναδείξει ποτέ το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η μεταγραφή σε έναν από τους «μεγάλους» του πρωταθλήματος ήταν θέμα χρόνου.

AEK-Marseille, frères pour toujours

Μόδα των καιρών μας αποτελεί το φαινόμενο «αδελφοποίησης» οργανωμένων οπαδών ελληνικών ποδοσφαιρικών ομάδων, με οπαδούς κάποιας αντίστοιχης του εξωτερικού. Το κριτήριο για να συναφθεί μια τέτοια σχέση είναι συνήθως οι πολιτικές πεποιθήσεις των οπαδικών οργανώσεων των δύο συλλόγων ή το ίδιο χρώμα στη φανέλα. Συχνά τέτοιου είδους «αδελφοποιήσεις» αποδεικνύονται εύθραυστες και επιφανειακές και ατονούν με το πέρασμα του χρόνου. Κόντρα σε όλα τα παραπάνω έρχεται ένας δεσμός φιλίας που βασίστηκε καθαρά στον οπαδικό αλληλοσεβασμό και η γέννησή του χρονολογείται στο μακρινό 1989. Η φιλία Original 21-Commando Ultras 84. Η φιλία ΑΕΚ-Μαρσέιγ.

Αρδολογίας το ανάγνωσμα

14 Απριλίου 2013. Μια επίλεκτη καταδρομική μονάδα πεμπτοφαλαγγιτών κατορθώνει, μετά από κόπους δύο χρόνων, να δώσει αίσιο τέλος στην αποστολή υποβιβασμού της ΑΕΚ. Πριν καν προλάβουν να αποδοκιμάσουν, να απογοητευτούν, να κλάψουν, το πρώτο πράγμα που ασυναίσθητα σκέφτονται οι απανταχού Ενωσίτες είναι ποιος θα αναλάβει να αποτελέσει τη διάδοχη κατάσταση, ποια θα είναι η «επόμενη μέρα» για την ομάδα. Δυο μήνες έχουν παρέλθει από εκείνο το μαύρο ανοιξιάτικο βράδυ και μετά τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, νομίζω πως είναι πλέον σαφές πως το ερώτημα έχει βρει απάντηση. Η Γ.Σ. της ΠΑΕ ΑΕΚ αποφάσισε να μπει σε καθεστώς εκκαθάρισης, οι εκπρόσωποι του Δημήτρη Μελισσανίδη επικράτησαν στις εκλογές της Ερασιτεχνικής, ενώ ο ίδιος ο Τίγρης με ανακοίνωσή του, πιστοποίησε την εμπλοκή του στα κοινά του Δικεφάλου. Η «επόμενη μέρα» είναι γεγονός. Τη διανύουμε ήδη.

Και της Ρεάλ το φόβητρο έγινε τ' όνομά σου...

Δεν πρόκειται περί κούφιας μεγαλοστομίας σαν αυτές που ευδοκιμούν στους ύμνους άλλων ποδοσφαιρικών ομάδων. Το περίφημο αυτό δίστιχο, που δεσπόζει στη δεύτερη στροφή του κιτρινόμαυρου ύμνου, είναι εμπνευσμένο από ένα πραγματικό γεγονός: τον φιλικό αγώνα ΑΕΚ-Ρεάλ Μαδρίτης το Μάιο του 1965, όταν ο Δικέφαλος αποδίδοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο, υποχρέωσε την πεντάκις, έως εκείνη τη στιγμή, πρωταθλήτρια Ευρώπης σε «τιμητική» ισοπαλία 3-3. Σαν να ήταν της μοίρας της γραφτό, αυτή δεν ήταν η μοναδική φορά που η «Βασίλισσα της Ευρώπης» υποκλίθηκε στην αντίστοιχη της Ελλάδας. Τη σεζόν 1985-86 η ΑΕΚ έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που νίκησε τους μερένχες, ενώ τον Οκτώβριο του 2002 έγινε η μοναδική ελληνική ομάδα που απέφυγε την ήττα στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου. Μετά από τέσσερις επίσημες αναμετρήσεις μεταξύ των δύο συλλόγων, η στατιστική παρουσιάζει απόλυτη ισορροπία: από μία νίκη έκαστος και δύο ισοπαλίες.