Πέμπτη Φάλαγγα

Πέμπτη Φάλαγγα: άνθρωποι στο εσωτερικό μιας χώρας που ενεργούν εναντίον των συμφερόντων της και προς όφελος του εχθρού. Όρος που επινοήθηκε από τον φασίστα στρατηγό Εμίλιο Μόλα, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου και ενόψει της επίθεσης των φρανκικών στρατευμάτων στη Μαδρίτη το Νοέμβριο του 1936, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου ποια από τις τέσσερις φάλαγγες που πλησίαζαν την πρωτεύουσα, θα την καταλάμβανε πρώτη. ΑΕΚ, το σωτήριον έτος 2012. Μια σειρά γεγονότων που διαδραματίστηκαν τους τελευταίους μήνες, με έχει οδηγήσει στο συμπέρασμα πως ένα ανάλογο νοσηρό φαινόμενο, αναβιώνει στους κόλπους της αγαπημένης μας ομάδας. Αποδείξεις δυστυχώς δεν μπορώ να έχω, καθότι δεν είμαι ούτε δημοσιογράφος, ούτε «insider» στα Σπάτα, παρά μόνο ένας απλός οπαδός που ζει 1000 ή και ενίοτε 504 χλμ μακριά από τα κιτρινόμαυρα κέντρα αποφάσεων. Ό,τι ακολουθεί από εδώ και κάτω λοιπόν, βασίζεται αποκλειστικά σε ενδείξεις και ακροβατεί στα όρια της συνωμοσιολογίας. Γι’ αυτό και θα αποφύγω να αναφέρω ονόματα.

Κιτρινόμαυροι Πίου

«Ψιτ, αγαπούλα! Γουστάρεις να βγάλεις χαρτζιλίκι; Έμπα!». Πασίγνωστη έχει γίνει πλέον η διαφήμιση με τον «Πρόεδρο» και τον «Πίου», το νέο μεταγραφικό απόκτημα που έρχεται από τη …Φανάρ Μπαχτσέ για να «καθαρίσει»!

Το στοιχείο που έχει κάνει τόσο δημοφιλή την εν λόγω διαφήμιση, είναι το ότι αντλεί έμπνευση από πραγματικές ιστορίες μεταγραφικής τρέλας, που διαδραματίστηκαν κατά καιρούς στους κόλπους του πολύπαθου ελληνικού ποδοσφαίρου. Σε τέτοιες ιστορίες, ως γνήσια ελληνική ομάδα που σέβεται τον εαυτό της, δε θα μπορούσε να μη συμμετέχει και η ΑΕΚ. Ακολουθεί αφιέρωμα σε μερικούς από τους «συναδέλφους» του Πίου, που παρά το αμφίβολο ποδοσφαιρικό τους παρελθόν, ήρθαν στην Ελλάδα, βαφτίστηκαν «λαβράκια» και φόρεσαν την κιτρινόμαυρη φανέλα με κωμικοτραγικά αποτελέσματα.

Το επιμύθιο μιας ιστορίας προδοσίας

«Είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι στον Ολυμπιακό και δεν βλέπω την ώρα να αγωνιστώ με την ερυθρόλευκη φανέλα μπροστά στο γεμάτο Καραϊσκάκη και τους οπαδούς μας». Με μια δήλωση που θα έκανε ακόμα και τον Γιόζεφ Γκέμπελς να αναδυθεί στο χείλος του καζανιού όπου σιγοβράζει στην κόλαση και να χειροκροτήσει το γραφείο προπαγάνδας του ΟΣΦΠ, ολοκληρώθηκε και τυπικά η μετακίνηση του Κώστα Μανωλά στην ομάδα του λιμανιού.

Δ = Δωσιλογισμός

Μια από τις πιο μαύρες μέρες της ιστορίας της ΑΕΚ ξημέρωσε σήμερα, 31 Μαΐου 2012. Η εγκληματική αδιαφορία των α-μετόχων και οι καταστροφικοί χειρισμοί της διοίκησης Αδαμίδη οδήγησαν το σύλλογο στον αποκλεισμό από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και στην επιβολή απαγόρευσης μεταγραφών. Το ανοσιούργημα αυτό έδωσε αμέσως λαβή στους διάφορους «καλοθελητές» εντός της κιτρινόμαυρης οικογένειας αλλά και στους γνωστούς και μη εξαιρετέους «αντικειμενικούς» δημοσιογράφους για να προωθήσουν ξανά την πολυθρύλητη «λύση της Δ’ Εθνικής».

Το «δικό μας συμβόλαιο»...

Η αγωνιστική περίοδος 2011-12, ίσως η χειρότερη στη σύγχρονη ιστορία της ΑΕΚ, πλησιάζει αισίως στο τέλος της και πλέον το ενδιαφέρον των Ενωσιτών στρέφεται αποκλειστικά στις διοικητικές εξελίξεις. Τη στιγμή που γράφεται το παρόν άρθρο, ο μόνος που καταβάλλει προσπάθεια για να απεμπλακεί ο σύλλογος από το τέλμα, είναι ο πρώην πρόεδρος, Ντέμης Νικολαϊδης. Την εποχή που ο Ντέμης αναχωρούσε μετά από 7 χρόνια παραμονής στη Νέα Φιλαδέλφεια για την Ισπανία και την Ατλέτικο, κυριαρχούσε το σλόγκαν «Το δικό μας συμβόλαιο δεν έληξε ποτέ». Άπαντες εντός της κιτρινόμαυρης οικογένειας ανέμεναν κάποια μέρα την επιστροφή του. Αυτή τελικά ήρθε πολύ γρήγορα, όχι όμως με τη φανέλα του ποδοσφαιριστή, αλλά με το κοστούμι του προέδρου. Μετά την τετραετή θητεία του ως πρόεδρος της ΠΑΕ, διατηρεί ο Ντέμης την «ηθική νομιμοποίηση» για μια δεύτερη επιστροφή; Ισχύει ακόμη το «συμβόλαιό» μας; Η απάντηση θα δοθεί αναλύοντας δίχως συναισθηματισμούς, αλλά με χρήση της λογικής, την περίοδο 2004-2008.